Landschap

Samen met indigenous gemeenschappen over de hele wereld inventariseerde ontwerper Julia Watson traditionele manieren van omgaan met water. Die blijken vaak verrassend toekomstbestendig. Samen met Wouter van Noort interviewde ik haar voor NRC over haar nieuwe boek, ‘Lo-TEK Water’, waarbij TEK staat voor Traditional Ecological Knowledge. “We zijn in een valse tegenstelling terechtgekomen,” zegt zij. “Óf we willen de natuur overwinnen uit naam van de vooruitgang, het superiority complex, of we willen het redden, het savior complex. Lo-TEK is een beweging die daartussenin zit – een toolkit voor de toekomst, waarbij de natuur de architect is en de mens de ingenieur.” Lees hier het artikel: https://archive.ph/TJFo6 en bekijk hieronder een aantal foto’s.

(Foto Danielle Amy)

ROEF brengt de stad in beweging: van dak naar daklandschap. In de zomer van 2024 transformeerde ROEF het dak van het Q-Park aan de Westergasfabriek in een dakpark. Daar nam ik een podcast op met drie sprekers:

• Judy Shamoun-Baranes, die aan de UvA ‘luchtmigranten’ onderzoekt, van insekten tot vogels en vleermuizen
• Lot Locher, die bij Rainproof werkte en nu bij One Architecture and Urbanism
• Tijs van Ruth van Waterleider, die met zijn eindeloze creativiteit ons laat zien wat er allemaal nog meer kan om beter met ons water om te gaan.

Er zijn redenen genoeg om het dak op te gaan want… Slechts 2% van de daken is in gebruik. Slechts 1% van de platte daken is begroeid. Meer groen is van belang bij een extremer klimaat. Het onontgonnen daklandschap van Amsterdam is maar liefst 12 km² groot, dat wil zeggen: ruim 25 keer zo groot als het Vondelpark. Alle reden dus om DAKTIVIST te worden!

Hieronder kun je de podcast beluisteren en de drie interviews afzonderlijk bekijken.

Het moet anders met de architectuur, écht anders – en dat kan ook. Een bamboetoren die de klimaatbeweging gebruikt en een wandeling langs groene openbare ruimte in Rotterdam: de Internationale Architectuur Biënnale Rotterdam van 2024 opent een wereld aan ‘hoopvolle’ architectuur.

Lees mijn verhaal via deze link (abonnees) of via de pdf hieronder. (Foto: Installatie Cake Slices van Théo Demans & Clemence Seilles)

Water Talks is my new podcast about water: too much, too little, too dirty and … too unequal. During the UN Water conference, the first one in 47 years, and the New York Water Week, I spoke to a diverse group of people in New York and the Netherlands – a diverse group of people in New York and the Netherlands – artists, activists, academics, engineers, policy makers – about how we can and should move forward in order to save ourselves and our planet from the water crisis.

In this first episode, called Too Close for Comfort, I speak with Henk Ovink, the Netherlands’ Special Envoy for International Water Affairs – nicknamed ’the water guy’ by President Obama -, the Dutch King Willem Alexander, chief climate officer of New York Rohit Aggarwala, and David Erdman, head of the climate adaptation center at Pratt Institute.

As part of the UN conference, Pratt organized a workshop where I also spoke with three of the students: Erik Paez from Mexico, Anne Oerlemans, intern at Arcadis and student of International water management and Patrick Rutan who facilitated the design workshop by using three different kinds of artificial intelligence to reimagine communities in Brooklyn and Queens. When AI was asked ‘What would Manhattan look like if it had to retain its own water and grow its own food?’ part of the surprising answer was: a big lake on the Upper West Side and wheatfields in Haarlem.

Water Talks consists of 5 thematic episodes, followed by 5 one-on-one longer interviews.

Wat ging er door de hoofden van de JA21-Kamerleden toen ze met het idee op de proppen kwamen om de Markerwaar alsnog in te polderen? Publicitair gewin omdat je dan met een Groot Gebaar de Hollandse Polderglorie laat herleven én doet alsof je hiermee de woningcrisis oplost? Ik weet niet wat ze dachten, maar in mijn nieuwe column voor Roolijn zeg ik: niet doen!

Lees de column en dan weet je waarom niet.

De kaart toont de polder zoals die in 1965 in zijn maximale omvang was bedacht (https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/40/Markerwaard_1965.jpg)

Wat gaan we doen als het niet meer lukt om het water buiten te houden? Nederland gaat prat op eeuwen van expertise, maar het is de vraag wat je daaraan hebt als de zeespiegel meters rijst en het ’s zomers steeds droger wordt. Wat als west-Nederland onder water loopt? Hebben we een plan B?

We vinden het de normaalste zaak van de wereld: in Nederland vloeit er 24/7 schoon, lekker drinkwater uit de kraan. We zijn gulle gebruikers – van dat drinkwater drinken we een beetje, het leeuwendeel spoelen we zorgeloos weg onder douche, via de wc, we sproeien de tuin en wassen de auto ermee.