Landschap

De Amerikaanse fotograaf Wright Morris vertelde met zijn foto’s het verhaal van zijn land in crisistijd – zonder gezichten erbij. Geboren in 1910 in Lone Tree, Nebraska, de wide open spaces bleven aan hem trekken, ook toen hij allang in de grote stad woonde – want daar op het platteland lag voor hem het échte Amerika.

De Amerikaanse fotograaf Mitch Epstein (1952) denkt groot. Hij kiest diepe, brede onderwerpen waar hij veeljarig aan werkt, met veel research en lange reizen. Het energielandschap van Amerika bijvoorbeeld, over hoe energie gewonnen wordt en de impact ervan op het landschap en de mensen die er wonen. Maar ook zijn vader was onderwerp van een omvangrijk multimedia project over hij de man, zijn bedrijf en hun stadje. Het is een intens persoonlijk drama en tevens het verhaal van een tijdperk.

De Casa Orgánica van de Mexicaanse architect Javier Senosiain is als een grot ingebouwd in de zelf aangelegde grazige heuvels op een verborgen plek hoog boven Mexico-Stad. In de jaren tachtig bouwde hij dit huis waarin hij zijn fantasie volledige de vrije loop heeft gegeven. Alles aan de Casa Orgánica welft en krult en kronkelt.

Via gangen als slokdarmen en trappen als slakkenhuizen bereik je de woonkamer, de keuken en de slaapkamers waarin geen rechte hoek te bekennen is. Het grote rond bed loopt met met de welving van de muur, het enige wat boven de grasheuvels uitsteekt is de haaivormige studio. Het huis is nu aangesloten bij het Iconic Houses Netwerk, van bijzondere twintigste-eeuwse woonhuizen.

‘Ik ben opgegroeid in de stad. De natuur, dat was om een wandeling in te maken – heel iets anders dan de ervaring van de jager, die zich echt ín de natuur begeeft. Door de jacht voelde ik voor het eerst dat ik ook deel ben van de natuur.’ Voor NRC interviewde ik fotografe Isabella Rozendaal (35) over haar grootse nieuwe project ‘Isabella Hunts’.

Fotograaf Awoiska van der Molen trekt solo de natuur in, ver van de hectische digitale wereld, op zoek naar plekken die de zuintuigen niet bevuilen. Daar maakt ze analoge zwart-wit beelden, en daar grote ambachtelijke afdrukken van waar je in kunt verzinken. Ze heeft nu een tentoonstelling bij de galerie van Annet Gelink en van 17 feb. t/m 5 mei in Museum Kranenburgh in Bergen. Bij Annet Gelink hangt er, stilletjes om de hoek, toch een verrassend werk. Digitaal. Video zelfs. Het zet de rest op z’n kop.

Op het jaarlijkse Deltacongres van 2018 heb ik een column gehouden over de veranderingen in Nederlands omgang met het water in het afgelopen decennium. Het is namelijk nu tien jaar geleden dat de tweede Deltacommissie onder leiding van oud-minister Cees Veerman, waar ik lid van was, haar advies ‘Samenwerken met water’ aan de regering uitbracht. Voor mij als leek was het al heel bijzonder in zo’n adviescommissie te zitten, die ook met een revolutionaire benadering van de waterveiligheid op de proppen kwam. Niet meer automatische harder pompen en de dijken verhogen – nee, soms is het juist veiliger om de dijken te verlagen en het water gecontroleerd binnen te laten. Intussen is het onderwerp alleen maar nóg urgenter geworden: de prognoses over stijging van de zeespiegel worden steeds verontrustender.