Thema

Het Z-woord. Dat is de Z van zilt, van zeekraal en zeeaster, de Z kortom van zout. Ook in Nederland drukt het zoute water steeds verder het land in, landbouwgrond wordt zo zout dat er niets wil groeien. Maar de zilte groenten veroveren de Nederlandse keuken, zoals bij Joris Bijdendijk in zijn sterrenrestaurant ‘Rijks’.

In deze eerste aflevering van de IABR-podcast ‘De architectuur van verandering’ bespreek ik met IABR-directeur Saskia van Stein, voormalig Rijksbouwmeester Floris Alkemade en stadsontwerper Wouter Pocornie de rol van architectuur in het heden.

Wie Nederland zegt, zegt dijken. ‘Dankzij de dijken’ zingt Freek de Jonge met de Nits. De dijk is een geweldig staaltje oer-Hollandse ingenieursvernuft – maar ook een domme hoop aarde. En ook land art. Wat doen we met de dijken nu de zeespiegel rijst? Rijzen de dijken mee?

Hemels wonen: hoogbouw is het thema van de nieuwe reeks podcasts van Merel Pit en mij voor de Architect NL. In deze tweede aflevering spreken we met Caro van de Venne van Barcode en planoloog en stedebouwkundige Emiel Arends, samensteller van Rotterdams hoogbouwvisie. “We gaan naar zestigduizend inwoners toe [in Rotterdam], en daar hebben we die torens hard bij nodig”, aldus Arends. “Zolang je het maar koppelt aan openbaar vervoer en nabijheid, zit dat echt prima.”

Hemels wonen – wonen op hoogte, hoe hemels is dat nou? Wat betekent hoogbouw voor de stad en het straatleven, en hoe maak je goede woontorens? In deze driedelige serie praten hoofdredacteur van De Architect Merel Pit en ik met architecten en stedenbouwkundigen door over wonen in hoogbouw. We beginnen met Diederik Dam en Irma van Oort van KCAP over Rotterdam, de stad met de hoogste torens van Nederland. De hoogste, de Zalmhaventoren, gaat die jaar open – na een aanloop van liefst 20 jaar. Hoe is hoogbouw daar aangepakt, en welke lessen kunnen we daaruit halen?

Op een kunstmatig eiland op de kop van de Amsterdamse woonwijk IJburg is het Sluishuis verrezen: een markant gebouw ontworpen door Bjarke Ingels Group met Barcode uit Rotterdam. Ik schreef er een recensie van voor De Architect. Het is heel knap, gedurfd en prettiger aan de binnenkant dan ik me van de nogal massieve buitenkant had voorgesteld. En natuurlijk is het enorm instagrammable. Maar een sculptuur is niet noodzakelijk een comfortabel woongebouw – er woedt hier een strijd tussen het esthetische en het functionele.

Op het Burgerijpad in Tilburg verrijst een CPO woningbouwproject, dat wil zeggen Collectief Particulier Opdrachtgeverschap. Het is een enorm gedoe geweest.